küçücük bir kolyeydim zarif boyunlarda uğultu ambalajımı sahte sandım etiketimi rumuz özenle yerleştirilmiş iki göğsün arasında şaşkın ışıl ışıl gülümserdim gönencimi kıskanan göğe bakıp da saflığıma pırlanta gibi dediler aldandım: metalin soğukluğuymuş aşkın inceliği oksidin hızı kiralık sevincim kadar üryan
ah! iyi bilirim umarsızken nasıl da yakınlaşır son dizgilerim inciydi beneklerim ebemkuşağı dedim ya: aşk için yaratılmıştım imitasyon çağında ki fena değildi imajım sakin ve yumuşak dalgın gamzelerim uykulara dadanmış bela utkusu yalnızca bendim sıcaklığına sokulduğum gerdanın: her iç çekişte sarsılarak duyardım adımı
ancak karanlıkta saydamlaşırmış yorgunluğun gizi az mı bu mutluluk fark etmeden yaşadım aşkı varoluşumun tek albenisiydi ucunda salındığım zincir anılarından koptukça her gün biraz daha ağır lanetlenmiş halkaya döndüm asılı durduğum yerde uğursuzun biriydim artık büyüsünü yitirmiş masal kuşu. ayıldığımda kendimi çöp kutusunda buldum
Selami Karabulut /Kendine Kırgın, Sayfa 21,22 Birinci Baskı 2007 BAŞAK Yayınları İkinci Baskı 2008 Artshop Yayıncılık