|
doktorum – CHARLES BUKOWSKI
30 Ekim 2008 Perşembe - Şiir |
|
bekleme odasına girdim. doluydu. yaşlı, ölmek üzere olan kadınlar daha çok.
resepsiyoniste sordum: “doktor hangi cehennemde?”
“bilmiyorum.” dedi. “telefon filan da etmedi. bu insanlar saatlerdir bekliyorlar, siz de beklemek istiyor musunuz?”
dışarı çıkıp merdivenden aşağı indim, arabama bindim ve hipodroma sürdüm.
park ettim, kapıları kilitledim, içeri girdim ve doktorumu gördüm, bir elinde sosisli sandviç, bir elinde bira.
o da beni gördü: “Henry, sana bir sosisliyle bir bira ısmarlayabilir miyim?”
“bak,” dedim, “muayenehanenden geliyorum. randevum vardı. on bir yaşlı ve ölmekte olan kadı bekliyorlar seni orada.”
“Martha onlara yeni randevu ayarlar,” dedi.
tribüne gittim, oturdum ve Yarış Bülteni’ni incelemeye başladım.
elinde bir sosisli ve birayla doktorum geldi. “senin için,” dedi.
“teşekkür ederim,” dedim.
“bunaltıcı oluyor,” dedi bana. “kıçında kanser olan bir yaşlı kadın var. başka biri çoktan ölmüştü! bu kadın ölmüyor! onunla ne yapacağımı bilmiyorum!”
“ücretini katla,” dedim.
“Martha o işi hallediyor zaten,” dedi. “ilk koşuda favorin kim?” diye sordu.
“altı numara.” dedim.
“dokuz numara burun farkıyla alır,” dedi. “bu arada, sen niye beni görmek istiyorsun?” “kıçımda kanser var,” dedim.
“komik adamsın,” dedi, “en sevdiğim hastalarımdan birisin.”
“Martha’yı hiç becerdin mi?” diye sordum.
“elbette,” diye cevap verdi. “ondan hoşlanıyor musun?”
“fatura kesip paramı aldığı zamanlar dışında evet,” dedim.
“bence altı numara alır bu koşuyu,” dedi.
“oynamaya hazır mısın?” diye sordum.
“evet,” dedi.
oynamak için ayağa kalktım, döndüğümde atlar kulübelerinden yeni fırlamışlardı. benim altı numara tökezledi çıkarken.
neyse, dokuz numara burun farkıyla aldı koşuyu.
doktorum parasını almak için gişeye gitti.
onu hangi nedenle görmeye gittiğimi hatırlamaya çalıştım.
sonra döndü. bir sosisliyle bir bira daha tutuşturdu elime. sonra oturdu.
ve karısının ne kadar korkunç bir kadın olduğunu anlatmaya koyuldu.
En İyi Adamlar Yalnızken Güçlüdür – CHARLES BUKOWSKI – parantez – syf. 128/131 / Mehmet kadir’in okuduklarından. |
